Specialisaties:

Door de combinatie van mijn kennis en ervaring als kindercoach en als logopedist, merk ik dat ik kinderen en hun ouders vanuit een bredere kader kan begeleiden. Dit zie ik als een meerwaarde in de ondersteuning, waarbij ik meer naar het kind en het systeem (de omgeving) als geheel kan kijken in plaats van alleen naar de hulpvraag.

Door mijn werkervaring als kindercoach, kan ik zeggen dat mijn specialisaties als kindercoach liggen op het gebied van:

  • hooggevoeligheid
  • beelddenken
  • faalangst
  • rouwverwerking

En vanuit mijn werk als (preverbaal) logopedist kan ik deze specialisaties aanvullen met

  • communicatieve problemen (zoals bijvoorbeeld spreekangst en selectief mutisme)
  • eet- en drink-problematiek bij kinderen
  • sensorische informatieverwerking (prikkelverwerking)


Hooggevoeligheid – hoogsensitiviteit

Hooggevoelige kinderen voelen zich anders, doordat zij informatie intenser ervaren en op een dieper niveau verwerken.
Kinderen die hooggevoelig zijn hebben een talent om details te zien, schoonheid te zien en hebben een ijzersterke intuïtie.
Dit kan echter resulteren in o.a.:

  • overprikkeling (door een grotere hoeveelheid informatie die binnenkomt),
  • het oppakken van non-verbale informatie (het ‘tussen de regels doorlezen’),
  • jezelf wegcijferen (de ander willen helpen, omdat je de ander sterk aanvoelt),
  • onzekerheid en minder zelfvertrouwen

Door mijn eigen ervaringen met hooggevoeligheid binnen ons gezin heb ik mij de afgelopen jaren hierin flink verdiept en heb ik er veel over geleerd; wat is hooggevoeligheid, waar kun je rekening mee houden, wat zijn valkuilen, hoe kun je jezelf en je omgeving hierop aanpassen.

Ik merk dat ik mij door deze jarenlange ervaring en mijn inlevingsvermogen goed kan aansluiten bij hooggevoelige kinderen en ook hun ouders hierin goed kan ondersteunen en begeleiden.
Het belangrijkste hierbij vind ik: het volgen en aanpassen aan het kind. Goed observeren wat gebeurt er, waarom reageert een kind zoals hij/zij reageert en wat heeft hij/zij hierin nodig?

Lees verder in mijn blogs over:
hooggevoeligheid bij kinderen
hoogevoeligheid en boosheid
hooggevoelige kinderen en hoogsensitieve ouders


Beelddenken

De meerderheid van de mensen zijn ‘taaldenkers’ en denken in woorden. Dat is waarom onze maatschappij en het onderwijs vooral zijn gericht op taaldenken.
Beelddenkers denken in beelden en hebben dus een andere manier van denken en informatie verwerken. En dus een andere manier van leren en zich lesstof eigen maken. Het ervaren van dit verschil kan een kind onzeker maken en zich anders doen voelen.

Vanuit mijn logopedische achtergrond ben ik gewend om voor kinderen veel te visualiseren, omdat kinderen met een taalontwikkelingsstoornis ook veel baat hebben bij een andere uitleg dan de talige uitleg, dus bijvoorbeeld door middel van plaatjes, gebaren, picto’s of voorwerpen.
Ook voor beelddenkers is visualiseren een belangrijk hulpmiddel, omdat zij in beelden denken en dit beter kunnen verwerken dan de talige informatie.

Lees verder in mijn blog over beelddenken


Faalangst

Kinderen met faalangst willen graag goed presteren en zijn bang om dingen fout te doen. Ze hebben vaak negatieve gedachten over zichzelf, denken dat ze het niet kunnen of niet aardig gevonden worden. Door deze negatieve gedachten komen ze in een neerwaartse spiraal. Ze raken meer gericht op het negatieve en bouwen steeds meer spanning op. Ze denken dat ze de enige zijn die zo denken en dit ervaren en voelen zich hierin erg alleen, eenzaam en anders.

Faalangst, hooggevoeligheid en beelddenken zijn nauw met elkaar verbonden.
Zo zie je dat hooggevoelige kinderen beelddenkers kunnen zijn en/of faalangst kunnen ontwikkelen, doordat ze zich anders voelen dan anderen. Ook bij beelddenkers kan faalangst ontstaan, doordat zij zich moeilijker kunnen aansluiten bij het talige schoolsysteem.

Lees mijn blog over ‘faalangst in relatie tot de maatschappij


Rouwverwerking

Kinderen die geconfronteerd worden met het overlijden van een vader, moeder, broertje of zusje maken een moeilijke tijd door. Ze voelen pijn en verdriet, missen iemand heel erg, hun leven staat op zijn kop en gaat tegelijkertijd ‘gewoon’ verder. Als ouder heb je te maken met ‘dubbel verdriet’; je eigen verdriet en het zien van het verdriet van je kind.

Kinderen willen hun ouder niet ‘belasten’ met hun eigen verdriet en zij kunnen het lastig vinden om hun gevoelens een plek te geven. Voor kinderen kan het prettig zijn hun verdriet met iemand anders te delen.
Door mijn eigen ervaringen met het verlies van een dierbare persoon binnen het gezin, kan ik als kindercoach kinderen goed ondersteunen bij het omgaan met hun verdriet. Ze kunnen bij mij hun verhaal kwijt, verdrietig zijn, creatief bezig zijn om het gemis een plekje te kunnen geven in hun leven of gewoon even ‘in een andere omgeving’ te zijn en naar zichzelf te kunnen kijken.

Lees mijn blog over ‘rouwverweking bij kinderen’


Communicatieve problemen

Heeft je kind een angst voor spreken?
Ziet hij/zij erg op tegen de spreekbeurt of boekbespreking op school?
Vindt je kind het lastig om iets te vertellen aan een ander?|
Spreekt je kind thuis bij de ouders wel, maar in andere situaties en/of met andere personen zegt je kind niets (selectief mutisme)?
Wat de reden hiervoor is, een talige oorzaak of dat het met zelfvertrouwen of angst te maken heeft, door mijn ervaring van logopedist en kindercoach te combineren kan ik kinderen hierbij goed begeleiden.


Eet- en drinkproblemen

Eten is één van de meest complexe vaardigheden die een kind moet leren. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat veel ouders hiermee worstelen. Veelgehoorde opmerkingen van ouders zijn: “Mijn kind eet zo weinig”, “Het eten met mijn kind is telkens weer een strijd”, “Mijn kind weigert groente en/of fruit te eten” of “Mijn kind weigert nieuwe en onbekende dingen te proeven”.
De ontwikkeling van eten gaat zo snel, waarbij een kind in de periode van baby tot peuter telkens weer nieuwe ervaringen en vaardigheden moet leren. Van melk naar gepureerde hapjes en naar vast voedsel. Het klinkt zo vanzelfsprekend, maar een kind krijgt te maken met nieuwe structuren, nieuwe smaken en andere temperatuur van voedsel. En dat verloopt soms wat anders. Dan kan het eten van je kind een ‘strijd’ worden.
In de begeleiding van eet- en drinkproblemen kijken we naar de combinatie van motorische mogelijkheden van je kind, de zintuiglijke verwerking van prikkels, het gedrag van je kind en de interacties tussen ouder en kind. Belangrijk daarbij is de vraag: wat maakt dat je kind niet wil eten, wat heeft je kind nodig om weer plezier te krijgen in eten en drinken?


Sensorische informatieverwerking

Sensorische Informatieverwerking is het kunnen opnemen, selecteren en integreren van informatie die via de zintuigen (horen, zien, voelen, proeven, ruiken, evenwicht) wordt geregistreerd.
Als de sensorische informatieverwerking niet goed verloopt, kunnen er problemen ontstaan. Kinderen kunnen sterker of juist minder sterk reageren op de prikkels om hen heen. Dus met andere woorden, ze reageren sterker op prikkels die wij nauwelijks waarnemen, merken de prikkels nauwelijks op in vergelijking met anderen.
Dit anders verwerken en registreren van prikkels kan zich uiten in problemen als bijvoorbeeld: sterke emotionele reacties zoals snel boos worden of snel gaan huilen, (bewegings)onrust, druk gedrag, slecht eten, teruggetrokken gedrag, onzekerheid, etc.

Bij de organisatie ‘Anders kijken naar kinderen’ heb ik een 4-daagse cursus gevolgd om meer inzicht te krijgen in signalen, kenmerken, onderzoek en behandeling van sensorische informatieverwerking bij kinderen.


Tot slot

Ik gun kinderen om hun eigen krachten en talenten weer te kunnen ontdekken. Dat ze deze talenten in kunnen zetten in hun dagelijkse leven en zich kunnen ontwikkelen tot een krachtig en sterk persoon. Net zoals de ontwikkeling van de rups naar een mooie sierlijke vlinder.